Fiilimsi.Net

3 haftalık uzun bir  zaman içinde çok şeyler yazmak istedim, ama ne zamanım oldu ne de yazacaklarımın birilerine ulaşacağından emin oldum.. Bir dost da bana yazmam konusunda telkinde bulundu, o zaman yazayım bari.. Şimdi klavyenin başındayım ve kısaca bir şeyler mırıldanayım diyorum.

Geçenlerde yeni bir şeyler yapmaya karar verdim. Artık gördüğüm ilginç rüyaları kayıt altına alıyorum.  Kimbilir ne olur ne olmaz :) Onlardan birini kısaaltarak buraya yazayım da bari kimse bir şeyler yazmıyorsun demesin :p

Metroya geldim. Girişte arama var. Arama görevlilerinden birini tanımıyorum ama diğeri bizim xxxx.. İlki beni aradığında bir şeyler söylüyor, hatırlamıyorum, xxxx’ye gidiyorum aramanın teyit olması için.. Tamamdır girebilirim artık. Merdivenlerden inince gözüme ilk ilişen yyyyy oluyor. Yine o açık kahverengi montunu giymiş, sanki O burada yok der gibi.. Oysa ki O’nu mu arıyordum ben bilmiyorum. Sağıma soluma bakıyorum; ancak görmek istediğim birisini gözlerim hâlâ aramakta. İkinci olarak Şeker zzzz’i görüyorum. Daha önce bir defa dahi olsun konuşmadığım güzel bir dünya tatlısı… Biraz arkalara gidiyorum, geri geliyorum. Sanırım şimdi bir kafile geliyor. Evet birileri çanta falan taşıyor. İlk gördüğüm kişi ttttttt ve kendi yakın çevresindeki arkadaşlarıyla şakalaşıyor. Sanırım neşesi yerinde ama yükü biraz fazla olsa gerek nasıl bu kadar yükü taşıyacak diye şaşırmadım da değil. Bunun benzerini daha önce de görmüştüm o yüzden şimdi göz alışıklığı da oldu diyebilirim. Sonra Recep’i ve Eyüp’ü görüyorum. Onlar da yolcu.

Recep’le konuşurken hâlâ birilerini beklemekteydim. Oysa tam arkadan geliyordu metrodan, bana ait bir şeyleri vardı çantasında, çantası bendeydi.. Aslen ne yaptığını hatırlamıyorum ama geride bırakacağı kişilerden pek hoşnut olmadığını düşünüyordum. Yanılmıyorsam son bir kez olsun gerideki bir şeyleri tamamlayıp gelecekti. En son bizim Yenibosna Metro girişine benzeyen hatta belki de ta kendisi olan bir yerden giriş yaptığımda turnikelerdeyken görmüştüm galiba.

Şimdi hatırladım ki metroda Eyüp’le konuşmadan önce o tarafa giderken bir nevi nefessiz kalmıştım sanki. Nefesimi içime çekiyorum, alabiliyorum da aslında ama sanki boğazım küçülmüş.. Anlamadım ama neyse..

Bölgeyi sanki bizim 11ler doldurmuş gibiydi.. Bu yazdığım kişiler haricindekilerin yüzüne ya hiç bakmadım ya da şimdiye kadar unuttum kimi gördüğümü.. Bu arada O hâlâ gelmedi, ama benim gözlerim açılmaya başladı, farkındalığım artmaya başladı.. Telaşlandım bu sahne bitmesin diye ama maalesef göz kapaklarım artık kapanıklığını gece 03.50 civarlarında sonlandırdı. Yatağa sadece günün yorgunluğunu atmak için uzanmıştım, uyumuşum. Bu ilginç rüyamın anlamlarını yine yakın zamanda anlayacağım. Bunun tek farkı artık en azından bu kadarını hiç unutmam. Çünkü genelde kalktığım an sanıyorum ki ilk 10 dakika içinde gördüğüm rüyanın %80ini unutuyorum, geri kalanını da gün içinde yine… Nerden aklıma geldi bilmiyorum ama hadi günlük tutmaya başladım bari buraya yazayım da yarısından azı da olsa bir görümlük olsun yakınımda. Eğer hatırladığım doğruysa bu yazının başı yani metroya gelme kısmı son %30-40′lık bölüm.. Daha önce ne yaptım ne gördüm bilmiyorum… Onlar aklımdan silindi artık hiç bir şekilde onlara ulaşamam. Tek ihtimal artık dejavu gibi bir an bir saniye durup sendelemem olacak…

Saat şu an 04.05. şimdi uyumaya gideceğim, kalktığımda önceki 2-3 günde neler yaptığımı bir kaleme dökerim.. Şimdilik hoşçakalın.

Ekleme 12.07.08 03.15 : Günlük yalan oldu :) Dün gece de garip bir rüya gördüm ama hatırladığım tek şey garip olduğu.. :)

Millet sözde darbe günlükleriyle uğraşadursun, asıl olayları bu şekilde örtbas etsin, ben de kendi günlüklerimi yayınlıyorum bakalım nokta virgül dergileri bunları da basına sızdıracak mı :) Bu arada belki bir çoğunuz farkında değilsiniz ama kendilerinin ergenekon ismini verdikleri operasyonun ikinci ayağının bizi televizyonlara kilitlediği zamanda ( aynı zamanda ) elektriğe zam geldi  bu da dip not olsun :D