Radyo
Kaç gece yalnız geçti şu hayatında… Hep bir arkadaş aradın kendine geceleri değil mi? Herkes yatmış uyumuş.. Kimse yok etrafta televizyona baksan bomboş programlarla dolu…(Digiturk’ü olanı bilemeyiz tabi(hocam burası reklama girmiyor di mi))
Bakarsın gökyüzüne karanlık, etrafta bir sessizlik ve o zaman anlarsın aslında yalnız olduğunu. Geçen günde gerçekleştiremediklerin de canını sıkar öte yandan.. Uyuyamazsın, sonra aklına bayadır kullanmadığın radyon gelir.. Ya bu aleti bayadır kullanmıyorum dersin. Bulmuşsundur artık gece dostunu.Radyoyu ilk hevesle açarsın,çalışmaz. AA dur şunun piline bakıyım dersin, birden için burkulur. Pil akmıştır.. Sen onu pilden aktı zannedersin; fakat o aslında radyonun gözyaşlarıdır. Anlamassın.. Daha sonra televizyondan dost olmayacağını anladığın için TV‘den adeta bir intikam alarak gider kumandanın pillerini çıkarırsın, takarsın radyona. Artık dostun seninle bir gece geçirmeye hazırdır. Küçük cep radyonu fm’e getirirsin ve başlarsın duymaya melodileri. Radyo adeta sana yoldaşlık eder, sen anlamassın. Radyo gece ortağın olmaya başlamışken sen de dünyevi işlerle uğraşırsın. Yaptığın işlerden sıkılmassın artık. Üzülürsün radyosuz geçirdiğin günlere; ama onu bir daha bırakmayacağına dair de söz verirsin. Bu radyoyla kurduğun dostluğu insanlarla kurmaya çalışırsın, kuramazsın. Radyonu artık bırakmazsın ve onunla geçirirsin gecelerini. Sevdiğin programcılar olur falan filan ama bir dostun olmuş olur artık geceleri hem de kalem pilli…
Sezen Aksu bile şarkılarında radyonu aç diyorsa, inanın ki bu radyoda bir şey var hâlâ bizim keşfedemediğimiz ve Sezen Aksu’nun bize anlatmak istediği şarksında…
Haydi hep birlikte radyoyu keşfetmeye…
