Bir 17 Ağustos daha…
Cuma, Ağustos 17th, 200799 Senesinde , 10 yaşımdaydım daha.. Sağda solda top koşturur, okulun en çalışkanı olma eylemimi sürdürmek için arada bir ders çalışmak ister; amma ve lâkin ( buradaki anlatım bozukluğunu hesaba katmayın.. ) bunu beceremezdim, buna rağmen büyük bir rahatlıkla geleceğe bakar gibiydim.
O gece, yine annemlerin odasında* kendi çek-yat’ımın üstünde sıcaktan, tuğla üzerinde kavrulmuş mısır edasına uyuklamaya çalışırken, bir anda da rüyalarıma yön vermeyi öğrenirken sakin ve ılımlı bir sallanma ile gözlerimi açmak suretiyle annemi ve babamı kapının eşiğinde dururken görme eylemine varmıştım.. Ne oluyor yav dediğimde abim arka odadan deprem oluyor kapı eşiklerinde durun demesiyle beraber zaten var olan sallantı durmuştu ( ki daha sonra depremin 45 saniye sürdüğünü öğrenince uykumun derinliğine tüküreyim demiştim kendi kendime.. Ev üzerime yıkılsa anca uyanırdım.. )
